EBU SA’İD EBULHAYIR

Eş’arî bir arif ve sûfî olan Ebû Saîd Ebu’l-Hayır, Fazlullah bin Ahmed bin Muhammed İbrahim 978 yılında Kuzey Horasan’ın Mihene kasabasında doğdu. Kuran okumayı hem de Arap Dili ve Edebiyatını doğduğu kasabada öğrendikten sonra öğrenimini devam ettirmek amacıyla gittiği Merv’de Ebû Abdullah Hızrî’nin yanında bir süre beş mezhep fıkhını okudu. Hızrî’nin vefatından sonra beş yıl daha Ebû Bekir Gaffal,  Ebû Ali Sencî, Nâsır Mervezî ve Ebû Muhammed Cuveynî gibi büyük âlimlerin  yanında  fıkıh dersleri aldı. Buradan Serahs’a döndü ve Ebu’l-Fazl Hasan-i Serahsî’nin dergâhına katıldı. Ebu’l-Fazl’ın vefatından sonra Taberistan’a bağlı Amul şehrinde bulunan Ebu’l-Abbas Kassâb-ı Amulî’nin dergâhına katılarak  bir yıl boyunca ahlak,hikmet ve tehzib eğitimi aldı.

Ebû Saîd tefsir ilmi başta olmak üzere, fıkıh, hadis  ve usul gibi birçok İslâmî bilimlere hâkim olmakla birlikte keramet sahibi olduğu da söylenir. Kendisine nispet edilen birçok şiir vardır ki Rubâiyyât adlı bir kitapta toplanmıştır ancak, bunlardan ona ait olduğu kesin olarak bilinen iki rubâî ve sadece bir beyit şiir vardır. Onun şiire olan ilgisi ve söylediği birkaç beyit şiir, bu yanlışlığa  sebep olmuş olsa gerek. Ebû Saîd M.1061 senesinde, doğmuş olduğu Mihene şehrinde vefat etti ve cenazesi aynı şehirde toprağa verildi.

Eserlerinden bazıları: Kırk Makam, Esrârü’l-Tevhid, Konuşmaları, İbn-i Sîna ile yazışmalar vs.

Merhum Üstat Ali Kahhari Kirmani’nin yapmış olduğu bu meşhur şefinin nefis heykeli, başkent Tahran’nın Müniriye Meydanında dikilmiştir.